modelbuilding.pl

Blog poświęcony modelarstwu redukcyjnemu :)

Archive for Styczeń, 2011

sty-17-2011

UH-34J Sea Horse 1:72 Italerii plus Eduard PE

Sikorsky H-34 Choctaw (nazwa firmowa S-58) to wojskowy helikopter zaprojektowany przez firmę Sikorsky dla Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych do wykrywania i zwalczania okrętów podwodnych (ASW - anti-submarine warfare).

Sikorsky H-34  służył głównie jako środek  transportu na wielu kontynentach i dla wielu armii. Można go było spotkać w Algierii, Dominikana, Nikaragua i Azji Południowo-Wschodniej. Służył do ratowania ofiar powodzi, odzyskiwania astronautów lądujących na oceanie, gaszenia pożarów oraz transportu VIP-ów. Był to jeden z ostatnich helikopterów z silnikiem tłokowym, produkowano go przez wiele lat, 1952 do 1970. W sumie powstało 2108 sztuk. , to patrz wyjątkowodługim okresie z 2108 H-34 produkowany w latach 1953 i 1970 roku. Brytyjczycy z Westland Wessex dostosowali do tego śmigłowca napęd turbinowy i w wojskach brytyjskich śmigłowiec ten służył jako S-58T. Wysłano go na emeryture dopiero w 2003 roku kiedy jego miejsce zajął Aérospatiale Puma.

Sikorsky S-58 został opracowany jako wydłużona wersja wydłużona Sikorsky (model S-55) znanego pod nazwą UH-19 Chickasaw
Piloci H-34 w służbie Wietnam nie byli bardzo zadowoleni z tego śmigłowca. Wysoki kokpit był oczywistym celem, a wał napędowy  dzielił przestrzeń śmigłowca na połowę co utrudniało poruszanie się wewnątrz. Mimo braku opancerzenia, śmigłowce te wykazywały duża odporność na uszkodzenia i mocno podziurawione potrafiły wrócić do bazy.

Śmigłowiec oblatano 8 marca 1954 roku. Pierwszy egzemplarze z seryjnej  produkcji była gotowe we wrześniu i weszły w służby US Navy oznaczone jako  HSS-1 Seabat (w konfiguracji do zwalczania okrętów podwodnych) i HUS-1 Seahorse (w konfiguracji transportowej). Latały w barwach  USA Navy, US Marine Corps i US Coast Guard. W systemie oznaczeń  US Army, a także  US Air Force, otrzymał oznaczenie H-34. US Army zastosowała również nazwę Choctaw. W 1962 roku, w ramach nowego jednolitego systemu oznaczeń statków powietrznych DoD, Seabat otrzymał oznaczenie SH-34, Seahorse jako UH-34, a Choctaw jako CH-34.

Główne zadania stawiane przed tym śmigłowce to transport użyteczności publicznej, zwalczanie okrętów podwodnych, poszukiwanie i ratownictwo,  transport VIp-ó. W jej wersji standardowej UH-34  mogły przenosić 12 do 16 żołnierzy lub osiem noszy (w roli Medevac).

135 H-34 zostały zbudowane w USA i zmontowane przez Sud-Aviation we Francji, 166 były produkowane na licencji we Francji w Sud-Aviation dla francuskich sił powietrznych, marynarki i lotnictwa Armii (ALAT).
CH-34 był także opracowany i przkonstruowany w oparciu o licencję z 1958 w Wielkiej Brytanii przez Westland Aircraft, główną zmianą było zamontowanie  turbiny z silnikiem Wessex, który był używany przez Royal Navy i Royal Air Force. RN Wessex został wyposażony w broń i sprzęt ASW do stosowania w w roli śmigłowca zwalczającego okręty podwodne.

Wersja WW

Ogólna charakterystyka:
Załoga: 2
Pojemność: 16 lub 8 żołnierzy na noszach
Długość: 56 ft 8,5 w (17,28 m)
Średnica wirnika: 56 m 0 (17,07 m)
Wysokość: 15 m 11 (4,85 m)
Powierzchnia wirnika: 2463 ft ² (228,85 m²)
Masa własna: 7900 funtów (3583 kilogramów)
Masa startowa: 14,000 funtów (6350 kilogramów)
Silniki: 1 x Wright R-1820 / 84 silnikiem gwiazdowym 1525 KM (1137 kW)
Wydajność:
Prędkość maksymalna: 123 mph ( 198 km / h)
Zasięg: 293 km

In-Box Modelu

In-Box Elementy fototrawione

Posted under Helicopters, Photo enchanced
sty-6-2011

80′ ElCO Torpedo Boat 1:35 Italerii + PE Eduard

PT Boats – (PT – Patrol Torpedo) amerykańskie kutry z okresu II wojny światowej wykorzystywane jako okręty torpedowe, patrolowe i zwalczania okrętów podwodnych. Powstało 5 różniących się od siebie pod względem konstrukcyjnym typów, produkowanych przez 3 stocznie. Najwięcej, 385 jednostek zbudowała stocznia Electric Launch Company (Elco).

W 1938 Kongres Stanów Zjednoczonych przyznał środki na budowę małych okrętów o wyporności do 300 ton. Większość środków postanowiono przeznaczyć na opracowanie nowych kutrów torpedowych. We wrześniu 1938 ogłoszono konkurs na opracowanie nowych kutrów, w wyniku którego w maju 1939 wybrano 3 stocznie, które miały zbudować po dwie jednostki prototypowe noszące oznaczenia od PT-1 do PT-6. Dodatkowo Biuro Konstrukcyjne Marynarki opracowało dwa własne prototypy które otrzymały oznaczenia PT-7 i PT-8. Z powodu trudności na jakie natrafiono przy pracach nad nowymi okrętami, postanowiono zakupić licencję kutrów torpedowych za granicą. 1 czerwca 1939 wiceprezes Elco zakupił od brytyjskiej firmy British Power Boat dokumentację a także jednostkę prototypową nowego kutra torpedowego. Okręt wszedł w skład United States Navy pod oznaczeniem PT-9. 7 grudnia 1939 został podpisany z firmą Elco kontrakt na budowę 22 nowych kutrów które od pierwszej jednostki serii znane były jako typ PT-10. Na początku 1941 Elco opracowało powiększoną i lepiej uzbrojoną wersję kutra oznaczoną jako typ PT-20, której zbudowano 20 jednostek. W marcu 1941 dwie stocznie Higgins Industries Inc i Huckins Yacht Corporation wniosły protest przeciwko monopolizowaniu dostaw przez tylko jednego producenta. W związku z tym rozpisano nowy konkurs, w wyniku którego dowództwo US Navy zdecydowało się przyjąć na uzbrojenie także kutry produkowane przez protestujące firmy. Dodatkowo Elco otrzymało kontrakt na 25 nowych kutrów typu PT-20. Na początku 1942 Elco opracował nowy powiększony typ kutrów, który od pierwszej jednostki serii otrzymał oznaczenie PT-103. Do końca wojny zbudowano 326 jednostek tego typu.

  • Prototypy
    • PT-1, PT-2 - zbudowane przez stocznię Miami Shipbuilding Co.
    • PT-3, PT-4 - zbudowane przez stocznię Fisher Boat Works
    • PT-5, PT-6 - zbudowane przez stocznię Higgins Industries Inc
    • PT-7, PT-8 - zaprojektowane przez Biuro Konstrukcyjne Marynarki, zbudowane przez Stocznię Marynarki Wojennej w Filadelfii
    • PT-9 - zaprojektowany i zbudowany w brytyjskiej stoczni British Power Boat
  • Electric Launch Company
    • PT-10 - wersja licencyjna brytyjskiej konstrukcji, zbudowano 22 jednostki
    • PT-20 - ulepszona i powiększona wersja PT-10, zbudowano 49 jednostek
    • PT-103 - nowa konstrukcja, większa, cięższa i silniej uzbrojona od PT-20, zbudowano 326 jednostek
  • Higgins - zbudowano 199 jednostek
  • Huckins - zbudowano 18 jednostek wykorzystywanych w jednostkach obrony terytorialnej, nie wzięły udziału w walkach

Kraj budowy Flag of the United States.svg Stany Zjednoczone
Użytkownicy Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, ZSRR
Wejście do służby 1940
Zbudowane okręty Elco:385
Higgins:199
Huckins:18
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 30 t
Długość od 21 do 24 m
Szerokość 6-7 m
Zanurzenie 1,5 m
Prędkość 40 węzłów
Załoga od 11 do 17
Uzbrojenie 4 wyrzutnie torped kaliber 533 mm
2 karabiny maszynowe M 2 12,7 mm i 20 mm działko Oerlikona

In-Box Modelu

In-Box Załogi

In-Box zestawu PE

Posted under Photo enchanced, Ships