modelbuilding.pl

Sikorsky H-34 Choctaw (nazwa firmowa S-58) to wojskowy helikopter zaprojektowany przez firmę Sikorsky dla Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych do wykrywania i zwalczania okrętów podwodnych (ASW - anti-submarine warfare).

Sikorsky H-34  służył głównie jako środek  transportu na wielu kontynentach i dla wielu armii. Można go było spotkać w Algierii, Dominikana, Nikaragua i Azji Południowo-Wschodniej. Służył do ratowania ofiar powodzi, odzyskiwania astronautów lądujących na oceanie, gaszenia pożarów oraz transportu VIP-ów. Był to jeden z ostatnich helikopterów z silnikiem tłokowym, produkowano go przez wiele lat, 1952 do 1970. W sumie powstało 2108 sztuk. , to patrz wyjątkowodługim okresie z 2108 H-34 produkowany w latach 1953 i 1970 roku. Brytyjczycy z Westland Wessex dostosowali do tego śmigłowca napęd turbinowy i w wojskach brytyjskich śmigłowiec ten służył jako S-58T. Wysłano go na emeryture dopiero w 2003 roku kiedy jego miejsce zajął Aérospatiale Puma.

Sikorsky S-58 został opracowany jako wydłużona wersja wydłużona Sikorsky (model S-55) znanego pod nazwą UH-19 Chickasaw
Piloci H-34 w służbie Wietnam nie byli bardzo zadowoleni z tego śmigłowca. Wysoki kokpit był oczywistym celem, a wał napędowy  dzielił przestrzeń śmigłowca na połowę co utrudniało poruszanie się wewnątrz. Mimo braku opancerzenia, śmigłowce te wykazywały duża odporność na uszkodzenia i mocno podziurawione potrafiły wrócić do bazy.

Śmigłowiec oblatano 8 marca 1954 roku. Pierwszy egzemplarze z seryjnej  produkcji była gotowe we wrześniu i weszły w służby US Navy oznaczone jako  HSS-1 Seabat (w konfiguracji do zwalczania okrętów podwodnych) i HUS-1 Seahorse (w konfiguracji transportowej). Latały w barwach  USA Navy, US Marine Corps i US Coast Guard. W systemie oznaczeń  US Army, a także  US Air Force, otrzymał oznaczenie H-34. US Army zastosowała również nazwę Choctaw. W 1962 roku, w ramach nowego jednolitego systemu oznaczeń statków powietrznych DoD, Seabat otrzymał oznaczenie SH-34, Seahorse jako UH-34, a Choctaw jako CH-34.

Główne zadania stawiane przed tym śmigłowce to transport użyteczności publicznej, zwalczanie okrętów podwodnych, poszukiwanie i ratownictwo,  transport VIp-ó. W jej wersji standardowej UH-34  mogły przenosić 12 do 16 żołnierzy lub osiem noszy (w roli Medevac).

135 H-34 zostały zbudowane w USA i zmontowane przez Sud-Aviation we Francji, 166 były produkowane na licencji we Francji w Sud-Aviation dla francuskich sił powietrznych, marynarki i lotnictwa Armii (ALAT).
CH-34 był także opracowany i przkonstruowany w oparciu o licencję z 1958 w Wielkiej Brytanii przez Westland Aircraft, główną zmianą było zamontowanie  turbiny z silnikiem Wessex, który był używany przez Royal Navy i Royal Air Force. RN Wessex został wyposażony w broń i sprzęt ASW do stosowania w w roli śmigłowca zwalczającego okręty podwodne.

Wersja WW

Ogólna charakterystyka:
Załoga: 2
Pojemność: 16 lub 8 żołnierzy na noszach
Długość: 56 ft 8,5 w (17,28 m)
Średnica wirnika: 56 m 0 (17,07 m)
Wysokość: 15 m 11 (4,85 m)
Powierzchnia wirnika: 2463 ft ² (228,85 m²)
Masa własna: 7900 funtów (3583 kilogramów)
Masa startowa: 14,000 funtów (6350 kilogramów)
Silniki: 1 x Wright R-1820 / 84 silnikiem gwiazdowym 1525 KM (1137 kW)
Wydajność:
Prędkość maksymalna: 123 mph ( 198 km / h)
Zasięg: 293 km

In-Box Modelu

[Show as slideshow]

12►

In-Box Elementy fototrawione

[Show as slideshow]

Wspaniały model  helikoptera w skali 1:48, włoskiej firmy Italerii. Potężne pudło, duża ilość detali, specjalna książeczka z dokładnymi zdjęciami i detalami konstrukcji. Do modelu można dokupić dedykowane blaszki i zestawy żywiczne.

CH-47 Chinook – wielozadaniowy, dwusilnikowy, dwu-wirnikowy śmigłowiec o dużym udźwigu produkowany przez amerykańską firmę Boeing.

Dwa wirniki o przeciwnych kierunkach obrotu eliminują potrzebę użycia tylnego pionowego wirnika, umożliwiając wykorzystanie całej mocy do pionowego wznoszenia i pozwalają osiągnąć prędkości rzędu 278 km/h. Główną funkcją tego helikoptera jest transport wojska i ekwipunku. Śmigłowce Chinook są używane w 16 krajach. Największymi użytkownikami Chinooka są armia USA i brytyjski RAF. Ponadto znajdują się one na wyposażeniu armii takich państw, jak Egipt,Australia, Grecja, Kanada, Włochy, Izrael, Japonia i Tajlandia.

CH-47 Chinook jest następcą śmigłowca Boeing CH-46 Sea Knight i posiada bardzo podobną do niego sylwetkę latającego banana wywodzącą się z jeszcze wcześniejszej konstrukcji Piasecki CH-21 Shawnee. CH-47 powstał na zamówienie armii amerykańskiej potrzebującej równie doskonałego co CH-46 śmigłowca transportu taktycznego, ale o większym udźwigu.

Komercyjny model tego helikoptera to Boeing 234 Chinook, jest używany do transportu, gaszenia pożarów lasów, zaopatrywania platform wiertniczych i tym podobnych operacji.

Wersje śmigłowca Chinook

CH-47A

Powstały na podstawie prototypowego śmigłowca Boeing Vertol YCH-1B/YCH-47A, który został oblatany 21 września 1961 r. CH-47A Chinook był zdolnym do działania w każdych warunkach pogodowych śmigłowcem o średnim udźwigu, który po raz pierwszy wprowadzono do służby podczas wojny wietnamskiej w 1966 r. Napęd śmigłowca CH-47A stanowiły dwa silniki firmy AlliedSignal typu T55-L-5 o mocy 2200 KM (1640 kW) lub T55-L-7 o mocy 2650 KM (1980 kW) każdy.

A/ACH-47A i ACH-47A

Skrót od Armed/Armored (ang. uzbrojony/opancerzony). Cztery maszyny typu CH-47 przerobiono na wersję bojową pod koniec 1965 r. Podczas testów nad Południowym Wietnamem stracono trzy maszyny, a czwartą wycofano ze służby i odesłano do USA. Program modernizacji CH-47 do roli śmigłowca bojowego przerwano.
Uzbrojenie śmigłowców ACH-47A stanowiło pięć karabinów maszynowych M60D kalibru 7,62 mm lub M2HB kalibru .50 BMG (12,7 mm), dwa działka M24 kalibru 20 mm, dwie 19-rurowe wyrzutnie niekierowanych pocisków rakietowych kalibru 70 mm lub czasami dwa karabiny maszynowe M18/M18A1 kalibru 7,62 mm typu minigun i granatnik M75 kalibru 40 mm.

CH-47B

Napędzany dwoma silnikami AlliedSignal typu T55-L-7C o mocy 2850 KM (2130 kW) śmigłowiec z przebudowanym kadłubem charakteryzującym się mniejszymi oporami powietrza i zmienionymi łopatami wirników. Był standardowym śmigłowcem transportowym podczas wojny wietnamskiej, uzbrojonym w trzy karabiny maszynowe M60D, po dwa w bocznych drzwiach i jeden na tylnej rampie. Niektóre egzemplarze były używane do przenoszenia bomb i zrzucania napalmuna stanowiska Vietcongu. Śmigłowiec CH-47 mógł być wyposażony w hak i dźwig umożliwiający przenoszenie ładunków pod kadłubem, które były często wykorzystywane do odzyskiwania zestrzelonych samolotów i śmigłowców. Łącznie przy pomocy śmigłowców Chinook odzyskano ponad 12 tysięcy różnych statków powietrznych na łączną kwotę ponad 3 miliardów dolarów.

CH-47C

Śmigłowiec wyposażony we wzmocnione przekładnie główne i mocniejsze silniki AlliedSignal typu T55-L-11C o mocy 3750 KM (2800 kW), oraz zwiększonym zasięgu działania. CH-47C mógł przenieść 44 żołnierzy lub 24 rannych wraz z dwiema osobami personelu medycznego. Użytkowany od 1980 r. przez RAF śmigłowiec Chinook HC.1 jest odpowiednikiem CH-47C.

Późniejsza wersja Super-C została wyposażona w jeszcze mocniejsze silniki Lycoming T55-L-712 i nowe szersze łopaty wirników głównych wykonane z włókien szklanych.\

CH-47D

Wzmocniona konstrukcyjnie wersja wyposażona początkowo w silniki T55-GA-712, a później w T55-GA-714, zdolna do przenoszenia ciężkich ładunków podwieszonych do trzech haków pod kadłubem. W zastosowaniach cywilnych zdolna do przenoszenia ciężkich maszyn budowlanych lub 12-metrowych kontenerów z prędkością 250 km/h. W misjach wsparcia piechoty najczęściej stosowana do przenoszenia haubicy M198, wraz z zapasem 30 sztuk amunicji i 11 osobową obsługą. Śmigłowiec wyposażony jest w zaawansowane systemy awioniczne włącznie z odbiornikiem systemu GPS.

CH-47D odegrał znaczącą rolę w operacjach w Iraku i Afganistanie przewożąc żołnierzy, a później dostarczając zaopatrzenie. Podczas działań w Afganistanie operował w terenie górzystym na wysokościach ograniczających użycie podstawowego śmigłowca transportowego armii amerykańskiej UH-60 Black Hawk. Zazwyczaj CH-47 jest osłaniany w lotach bojowych przez śmigłowce bojowe AH-64 Apache.

Użytkowane przez RAF śmigłowce Chinook HC.2 i Chinook HC.2A są odpowiednikami CH-47D.

CH-47F

Zmodernizowana wersja CH-47D oblatana w 2001 r. Planowana produkcja seryjna ma się rozpocząć we wrześniu 2006 r.

MH-47

Wersja przeznaczona dla sił specjalnych posiadająca możliwość tankowania w locie, szybką wyciągarkę linową i wiele innych usprawnień. Obecnie używana jest wersja MH-47E, a kolejna, zmodernizowana MH-47G jest jeszcze w fazie rozwoju.

Brytyjskie Siły Powietrzne używają zamówionych w 1995 r. ośmiu śmigłowców tego typu oznaczonych jako Chinook HC.3 przeznaczonych do działań oddziałów specjalnych.

Dane podstawowe
Państwo	Stany Zjednoczone
Producent	Boeing
Typ	śmigłowiec transportowy
Konstrukcja	metalowa, dwa wirniki nośne w układzie tandem
Załoga	3 (2 pilotów i członek załogi)
Historia
Data oblotu	21 września 1961
Dane techniczne
Napęd	2 × AlliedSignal T55-L-712
Moc	3750 KM (2800 kW) każdy
Wymiary
Średnica wirnika	18,3 m
Długość	30,1 m
Wysokość	5,7 m
Masa
Własna	10185 kg
Użyteczna	12100 kg
Startowa	22680 kg
Osiągi
Prędkość maksymalna	295 km/h
Wznoszenie max. w locie pionowym	605 m/min
Pułap	2590 m
Zasięg	2060
Promień działania	482 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 karabiny maszynowe M-60D (wyposażenie standardowe)
Liczba miejsc
44 osób

Źródło: Wikipedia

In-Box Modelu

[Show as slideshow]

1234►

In-Box upgrejdów firmy Eduard

[Show as slideshow]

12►

In-Box upgrejdy żywiczne firmy CKM

[Show as slideshow]

Westland Wessex, brytyjski  śmigłowiec o napędzie turbinowym. Jest to wersja śmigłowca Sikorsky S-58 „Choctaw”, opracowana na podstawie licencji przez Westland Aircraft (później Westland Helicopters), początkowo dla Royal Navy, a później do Royal Air Force. Wessex został zbudowany w fabryce w Westland w Yeovil w hrabstwie Somerset.

Amerykański Sikorsky HSS-1 został wysłany do Westland w 1956 roku działać jako model testowy. Został przeprojektowany tak by zastosować turboodrzutowy silnik Napier Gazelle i oblatano w tej konfiguracji w dniu 17 maja 1957 roku.  Pierwszy  Westland Wessex XL727, Wessex HAS.1 oblatano w dniu 20 czerwca 1958 r. Śmigłowce te weszły do formacji Royal Navy Fleet Air Arm z zadaniem zwalczania okrętów podwodnych  w 1961 roku.

Śmigłowiec został dostosowany na początku 1960 do RAF, a później Royal Marines, by stać się uniwersalnym śmigłowcem zdolnym do przenoszenia wojska, pogotowia lotniczego i wsparcia operacji lądowych. W przeciwieństwie do HAS.1, nowe śmigłowce napędzane były podwójnymi silnikami Rolls-Royce Gnome. Model oznakowane: HC.2, HCC.4, HU.5,miał jeden duży wylot spalin z każdej strony nosa, śmigłowce z silnikiem Gazela miały parę mniejszych rur wydechowych po obu stronach.

Wessex raz pierwszy został po raz pierwszy zastosowany przez RN RAF w 1962 roku, by w końcu przejść na emeryturę w styczniu 2003 r. Był używany jako główny śmigłowiec transportowy do momentu wprowadzenia Aérospatiale Puma.

Wessex raz pierwszy został po raz pierwszy zastosowany przez RN RAF w 1962 roku, by w końcu przejść na emeryturę w styczniu 2003 r. Był używany jako główny śmigłowiec transportowy do momentu wprowadzenia Aérospatiale Puma. Żółte maszyny RAF-u używane w akcjach ratowniczych na morzu lub w górach stały się szczególnie znane i pomogły uratować  wiele istnień ludzkich.

Śmigłowce Wessex zostały również wykorzystane przez Queen’s Flight z RAF do transportu VIP-ów, w tym członków brytyjskiej rodziny królewskiej. Był użyty w bitwie o Flklandy i w konflikcie w Zatoce Perskiej.

Dane techniczne:

Załoga: 2 osoby

Silnik: Bristol Siddeley Gnome Mk110/111

Szybkość: 211 km/h

Pułap maksymalny:  3 040 m

Zasięg: 778 km

Waga: 3 767 kg

Maksymalna waga do lotu: 6 123 kg

Rozpiętość wirnika głównego: 17,07 m

Rozpiętość wirnika głównego: 2,90 m

Długość: 14,75 m

Wysokość: 4,93 m

Pierwszy lot: 20.06.1958

Ilość wyprodukowanych egzemplarzy: 376

In-Box Modelu

[Show as slideshow]

12►

Kolejny z mojej kolekcji Hueyów UH-1C firmy Italerii. Dość nieskomplikowany zestaw, ale pozwalający zrobić na prawdę fajny model.

Bell UH-1 – wielozadaniowy, amerykański śmigłowiec. Popularnie znany jako „Huey”.

Skonstruowany przez biuro Bell Helicopter Textron. Prace nad śmigłowcem rozpoczęto w 1955 – rok zaakceptowania przez armię amerykańską nowego modelu – 204. Pierwszego oblotu prototypu dokonano 22 października1956 roku, był to prototyp o nazwie XH-40. Po udanym locie zbudowano kilka maszyn serii próbnej, nazwanej potem YH-40. Po serii badań i testów został przyjęty na wyposażenie armii USA. Śmigłowce pierwszej serii – wersja UH-1A (model 204) miały silnik o mocy 860KM i mieściły 6 pasażerów. Do jednostek US Army trafiały od 30 czerwca 1959 do marca 1961.

Powszechnie znany z wojny w Wietnamie, gdzie służył jako śmigłowiec transportowy, wsparcia powietrznego i medycznego. Zyskał w tym czasie różne przydomki: Slick – wersja transportowa, Hog – wersja uzbrojona, Iroquois – wersja wielozadaniowa, Dustoff – wersja MEDEVAC.  Wersja – UH-1C miała większy zbiornik paliwa, szersze łopaty wirnika nośnego i śmigło wirnika ogonowego o odwróconym profilu – armii przekazano około 767 egzemplarzy śmigłowca tego typu.

In-Box Modelu:

[Show as slideshow]

12►

Kolejny z pięknych współczesnych śmigłowców bojowych, Tiger produkowany w Europie przez konsorcjum Eurocopter. Fantastyczna maszyna będąca odpowiedzią na amerykańkiego Apacha. Super technologie, niesamowite zdolności lotne, ten śmigłowiec potrafi zrobić pętlę i beczkę. Bardzo ładnie zdetalowany model przygotowany przez firmę Revell.

Eurocopter Tiger - Dwusilnikowy, dwumiejscowy, wąskokadłubowy śmigłowiec szturmowy opracowany przez europejskie konsorcjum Eurocopter. W Niemczech znany jako Tiger, we Francji i Hiszpanii jako Tigre. Występuje także pod oznaczeniami EC 665 i PAH-2.

Tiger produkowany jest w następujących wersjach: 

• UHT śmigłowiec wsparcia ogniowego
• HAC śmigłowiec przeciwpancerny
• HAP śmigłowiec walki powietrznej i bliskiego wsparcia
• ARH śmigłowiec rozpoznawczy – wyprodukowany dla Australii

W 1984 rządy Francji i Niemiec określiły wymagania na nowy wielozadaniowy śmigłowiec bojowy. Do opracowania nowej konstrukcji powołano joint venture składające się z firm Aerospatiale i MBB. Z powodu wysokich kosztów program anulowano w 1986 aby w następnym roku go reaktywować. W listopadzie 1989 Eurocopter otrzymał kontrakt na budowę pięciu prototypów. Trzy egzemplarze były nieuzbrojone i przeznaczone do testów w locie, jeden opracowano w wersji przeciwpancernej dla Niemiec a jeden w wersji eskortowej dla Francji.

Kadłub wykonany jest m.in. z kevlaru i włókien węglowych. Łopaty wirnika wykonano z włókien kompozytowych. Aby zmniejszyć wykrycie śmigłowca przez czujniki termiczne pokryto go farbą odbijającą ciepło. Zminimalizowano też powierzchnie odbijające fale radarowe. Kadłub może wytrzymać trafienie pocisków z działka kal 23mm. Śmigłowiec jest zdolny do walki w dzień i w nocy. Jest odporny na skażenie chemicznie, biologicznie, promieniotwórcze oraz na EMP

• Napęd : Śmigłowiec napędzają dwa silniki turbinowe MTU / Turbomeca / Rolls – Royce MTR390 o mocy 860 kW (1170 KM). Między silnikami znajduje się płyta pancerna która zapobiega jednoczesnemu uszkodzeniu przez pocisk dwóch silników. Silniki są również wyposażone w system chłodzenia gazów wylotowych.

• Wyposażenie : W wersji HAC helikopter posiada masztowy zestaw celowników Osiris. Ma cyfrową kamerę z czujnikiem podczerwieni, dalmierz laserowy. Kokpit wyposażony jest w cztery wielofunkcyjne wyświetlacze – po dwa dla każdego pilota, program generujący mapę terenu, automatyczny system kontroli lotu. W wersji HAP Tiger posiada system celowniczy Strip, zamontowany na dachu, na żyrostabilizowanej platformie, jest on wyposażony w kamerę podczerwieni, cyfrową kamerę telewizyjną, laserowy dalmierz oraz bezpośredni celownik optyczny.

• Uzbrojenie : Śmigłowiec w wersji UHT może być wyposażony w 4 pociski powietrze-powietrze MISTRAL lub Raytheon Stinger. Namierzanie celu odbywa się albo za pomocą dżojstika albo automatycznie. Tiger jest uzbrojony także w rakiety przeciwpancerne HOT 3 i pociski typu ‘fire and forget’ PARS 3 LR.W przeciwieństwie do wersji HAP w wersji UHT nie zainstalowano działka automatycznego firmy Giat ze względu na jego duży odrzut. Wersje HAP można uzbroić w 44 pociski niekierowane SNEB 68 mm oraz 4 pociski Stinger lub MISTRAL lub zamiast nich dodatkowe 24 niekierowane pociski SNEB. Posiada również działko automatyczne 30 mm AM-30781 firmy Giat na obrotowej wieżyczce.

Źródło: Wikipedia i Eurocopter

[In-Box] Modelu:

[Show as slideshow]

12►