modelbuilding.pl

Śmigłowce operujące na morzu to zdecydowanie elita, trudne warunki, lądowania na pokładzie statków wojennych , akcje ratownicze, walka z okrętami podwodnymi. SH-60B to bardzo charakterystyczny śmigłowiec operujący  z nowoczesnych statków wojennych. Mam do wykonania kilka jego modeli w skali 1:350 w projektach nowoczesnych statków marynarki USA i Japonii, ale na razie przedstawiam Seahawk-a z formacji Scorpions w skali 1:72 wyprodukowanego przez firmę Hasegawa.

Sikorsky SH-60/MH-60 Seahawk – amerykański wielozadaniowy śmigłowiec morski.

W latach 70. XX wieku US Navy postanowiło zastąpić śmigłowiec Kaman SH-2 Seasprite nowszą konstrukcją. SH-2 Seasprite był platformą dla Light Airborne Multi-Purpose System (LAMPS) Mark I, systemu do walki morskiej i poszukiwania rozbitków. Nowy śmigłowiec miał współpracować z nowszą wersją systemu LAMPS Mark II, której gabaryty uniemożliwiały instalację na SH-2. W połowie lat 70. US Army przeprowadzała konkurs na śmigłowiec transportowy, w którym rywalizowały Sikorsky YUH-60 i Boeing-Vertol YUH-61, toteż Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych oparła wymagania dla nowego śmigłowca morskiego na wymaganiach tego konkursu aby obniżyć koszty jego stworzenia. Oba zakłady, Sikorsky oraz Boeing-Vertol, nadesłały propozycje morskich wersji śmigłowca w kwietniu 1977. W pierwszej połowie 1978 Marynarka Wojenna wybrała śmigłowiec S-70B, który otrzymał oznaczenie „SH-60B Seahawk”.

SH-60B Seahawk

Konstrukcja SH-60B jest w 83% zgodna z konstrukcją swojego pierwowzoru, UH-60A. Modyfikacje koncentrowały się przede wszystkim na zwiększeniu odporności maszyny na korozję, wprowadzeniu mocniejszych silników T700, zmianie podwozia, usunięciu lewych drzwi i dodaniu dwóch pylonów do podwieszania uzbrojenia.

Squadron Light FOUR NINE (HSL-49), stacjonuje się w Naval Air Station North Island, San Diego, Kalifornia, jest jednym z siedmiu dywizjonów wielofunkcyjnych należących do Floty Pacyfiku. „Scorpions”-49 HSL zostały powołane do życia 23 marca 1990. Eskadra używa najnowocześniejszych na świecie śmigłowców SH-60B Seahawk, jej skład osobowy to około 45 oficerów i 210 mężczyzn i kobiet.

HSL-49 wykonuje działania bojowe na śmigłowcach SH-60B w zespołach składających się z dwóch załóg. Zespoły te stacjonują i operują z okrętów klasy: fregaty Oliver Hazzard Perry (FFG 7), niszczycieli Spruance (DD 963) i krążowników Ticonderoga (CG 47).

Chociaż SH-60B mogą prowadzić wszystkie misje w pełni autonomicznie, jednak ich siłą jest  system który integruje dane z czujników i systemów broni  MK LAMPS III razem z systemami obronnymi i lokalizacyjnymi statku bazy. Korzystając z zaawansowanych technologii LAMPS MK III, SH-60B,  tryb zintegrowany, rozszerza obronę awodną i podwodną statku macierzystego daleko poza horyzont.

„Scorpions” pierwsze działania rozpoczął się w listopadzie 1990 roku z oddziału One rozmieszczonego na pokładzie USS Ford (FFG 54). Podczas operacji Desert Shield i Desert Storm i kolejnych operacji w Zatoce Perskiej, HSL-49 wykazały prawdziwą wszechstronność systemu  MK III oraz broni i systemów śmigłowca Seahawk.

In-Box modelu:

[Show as slideshow]

12►

Śmigłowce to mój ulubiony temat, mam szczególną słabość do modelu Hughes 500 i jego następcy MD500. Dlatego w mojej kolekcji znalazł się model firmy Academy w skali 1:48, izraelskiej wersji Hughesa 500D. Model jest wykonany bardzo przyzwoicie i mam nadzieję, że uda mi się do niego dokupić jeszcze jakąś blaszkę.

Śmigłowiec Hughes, którego znamy powstał z typu 369, który po przetargach w roku 1961 był produkowany dla potrzeb armii USA. Gdy rozpoczęła się produkcja wersji militarnej, zaprojektowania wersji cywilnej 369 podjęła się firma Hughes ( w roku 1984 przejęta przez McDonnell Douglas). Z tąd nazwa Hughes 500.  W roku 1966 powstał podstawowy, siedmioosobowy model, dalej wersja pięcioosobowa optymalna do roli wielozadaniowego śmigłowca użytkowego.

Pierwszy Hughes był znany jako 500U i napędzany przez turbinę Allison T-63-A4A, następnie była wersja 500C. Z tej powstała wersja militarna przeznaczona na export, 500M – prosukowana na licencji w Argentynie, Włoszech i Japonii.

W roku 1974 firma zaprezentowała  Hughes-a 500D. Pierwszy lot prototypu odbył się w sierpniu tego samego roku. Szczególnymi cechami, które go charakteryzowały były: napęd na turbinę Allison 250-C20B 376shp, a także niepowtarzalne usterzenie w kształcie litery „T” oraz zmiana na pięciołopatowy wirnik główny w połączeniu z czterołopatowym wirnikiem ogonowym.

W roku 1976 firma Hughes zapowiedziała powstanie wersji 500M-D Defender, której produkcję po niedługim czasie rozpoczęto. Już podczas kierownictwa McDonnell Douglas wyprodukowano „długonosą” Hughes 500E (526shp) z długim spiczastym kadłubem.

Hughes 500 odnalazł wiele różnorodnych zastosowań takich jak np. loty dla rolnictwa (wycinka drzew przy liniach wysokiego napięcia), przeloty z turystami, transporty towarów, obserwacja ławic ryb nad wybrzeżem Nowej Zelandii, loty w celu robienia zdjęć i wszelkie rodzaje lotów dla telewizji – zarówno przed jak i za kamerą. Dlatego często widzimy ten śmigłowiec w filmach. Jest to jeden z najbardziej wszechstronnych modeli śmigłowca.

Dzięki dobrej sterowności i przyjemnemu prowadzeniu Hughes 500 stał się faworytem dla wielu pilotów.

Model 500MD Defender, to wielozadaniowy lekki śmigłowiec bojowy. Jest dostosowany do konkretnych ról, w tym obserwacji i rozpoznania, transportu niewielkich oddziałów, zwalczania jednostek pancernych przy pomocy pocisków TOW,  zwalczania okrętów podwodnych, ta wersja została wyposażona w radar , detektor anomalii magnetycznych i  uzbrojenie w postaci  lekkich torped lotniczych.

Główne uzbrojenie 500Defendera TOW: BGM-71 TOW (ang. Tube-launched Optically tracked, Wire-guided - wystrzeliwany z tuby (wyrzutni rurowej), naprowadzany optycznie, kierowany przewodowo) -przeciwpancerny pocisk kierowany produkowany w USA. TOW został wyprodukowany w 1970 i jest najbardziej rozpowszechnionym przeciwpancernym pociskiem kierowanym na świecie. Warto zauważyć, że może spenetrować pancerz każdego znanego czołgu łącznie z pancerzem typu chobham zastosowanym w czołgu M1 Abrams.

In-Box Modelu:

[Show as slideshow]

Przedstawiam model znakomitego śmigłowca szturmowego Apache AH64A, który wykonam w barwach Israel Air Force. Do dyspozycji mam dwa typy kamuflażu, olive drab i pustynny. Do modelu mam także zestaw elementów foto-trafionych firmy Part, które bardzo uatrakcyjnią ten model. Postaram się także zrobić otwartą kabinę, aby lepiej wyeksponować jej wnętrze.

AH-64 Apache jest podstawowym śmigłowcem szturmowym w armii USA, wyspecjalizowanym w niszczeniu czołgów. Został opracowany przez firmę Hughes Helicopters, przejętą później przez McDonnell Douglas. Obecnie produkowany jest w należących do Boeinga zakładach McDonnell Douglas. Jego poprzednikiem był śmigłowiec szturmowy AH-1 Cobra.

W 1972 r. armia USA ogłosiła przetarg na Advanced Attack Helicopter (zaawansowany helikopter szturmowy). Swoje propozycje zgłosiło 5 firm, a do finału zakwalifikowano Toolco Aircraft Division koncernu Hughes Aircraft (później Hughes Helicopters) Model 97/YAH-64 i Bell Helicopter Textron Model 409/YAH-63. W 1976 wybrano projekt Hughesa. Pierwszy lot prototypu odbył się 30 września 1975 r. Kontrakt na produkcję podpisano dopiero w 1982, a rok później w zakładach Hughes Helicopters w Mesa (Arizona) wyprodukowano pierwszy seryjny egzemplarz. W 1984 Hughes Helicopters został zakupiony przez McDonnell Douglas za kwotę 500 milionów dolarów i producentem śmigłowca stał się McDonnell Douglas Helicopters. W 1996 r. McDonnell Douglas połączył się z Boeingiem, co zaowocowało powstaniem Boeing Helicopters.

W US Army używane są dwa główne modele AH-64: AH-64A i AH-64D. Wersje B i C były także wyprodukowane jednak nigdy nie weszły do służby. Powstało wiele wersji eksportowych. Jedyną wersją produkowaną poza USA jest brytyjski Westland WAH-64 – licencyjna wersja AH-64D z kilkoma ulepszeniami.

Apache został zaprojektowany jako bardzo wytrzymała maszyna zdolna do działań na pierwszej linii frontu w każdych warunkach pogodowych, w dzień i w nocy. Kabina załogi jest opancerzona. Obaj członkowie siedzą w tzw. kevlarowejwannie. Dzięki nowoczesnej aparaturze nawigacyjnej (w szczególności dzięki użyciu kamer na podczerwień) i awionice śmigłowiec może latać nawet przy całkowitym braku widoczności. Odczyty przyrządów pomiarowych podawane są na wyświetlaczu zintegrowanym z hełmem pilota (rzutnik monookularowy przy hełmie). Naprowadzanie wieżyczki działka dokonywane jest poprzez obrót głowy pilota dzięki optycznemu monitorowaniu ruchów hełmu. Podczas projektowania Apache opracowano wiele nowatorskich rozwiązań. Jednym z nich jest jego wirnik skonstruowany z warstw włókien szklanych. Helikopter może kontynuować lot nawet z wielokrotnie przestrzelonymi łopatami.

Systemy zakłócania radaru oraz układy wabików cieplnych chronią śmigłowiec przed zestrzeleniem przez rakiety przeciwlotnicze naprowadzane na podczerwień oraz radarowo. Komputery do nawigacji w trudnym terenie oraz wykorzystanie sygnałów GPS pozwalają Apache’owi na przekradanie się wąskimi dolinami oraz odnajdywanie ukrytych celów bojowych. Połączenie tego wszystkiego powoduje, że AH-64 jest jednym z najlepszych śmigłowców tego typu na świecie. W trakcie walki współpracuje ze śmigłowcami obserwacyjnymi OH-58D Kiowa Warrior Scout.

Konstruktorzy podczas tworzenia AH-64 za cel nadrzędny obrali wysoką przeżywalność konstrukcji na polu walki. Osiągnęli to przede wszystkim dzięki:

• bardzo dobrym osiągom
• wyrafinowanej elektronice i wyposażeniu rozpoznawczemu (wieżyczka systemu TADS/PNVS oraz radar w wersji Longbow)
• zastosowaniu opancerzenia
• odizolowania silników od siebie (jeden od drugiego są rozdzielone przekładnią główną wirnika)
• zastosowaniu bardzo wytrzymałych materiałów w konstrukcji wirników
• wdrożeniu technologii, dzięki którym wyciek paliwa lub oleju silnikowego obniża możliwości bojowe w niewielkim stopniu (przez określony krótki czas).

W przypadku wykrycia i trafienia śmigłowca, zdolność przetrwania zależy od odporności na ogień obrony przeciwlotniczej. Wszystkie węzłowe elementy konstrukcji, mające znaczenie dla bezpieczeństwa lotu, są odporne na trafienia pociskami 12,7 mm. W razie zestrzelenia lub awaryjnego lądowania konstrukcja śmigłowca zapewnia załodze teoretyczne stuprocentowe bezpieczeństwo przy prędkości zderzenia z ziemią 12,8 m/s (46 km/h). Elementami absorbującymi energię uderzenia są: podwozie, wyłamywane do tyłu działko i odpowiednia konstrukcja kadłuba.

In-Box Modelu:

[Show as slideshow]

12►

In-Box PE:

[Show as slideshow]

Boeing-Vertol CH-47 Chinook wielozadaniowy, dwusilnikowy, ciężki śmigłowiec transportowy. Jego prędkość maksymalna wynosi 315 kilometrów na godzinę), jest to jeden z najszybszych śmigłowców tego typu na świecie. Jest to także jeden z niewielu modeli helikopterów rozwijanych i wciąż budowanych od lat 60 poprzedniego wieku.  Do tej pory zbudowano ponad 1200 egzemplarzy . Jego  głównym zadaniem jest transport wojska, ciężkiego sprzętu oraz zaopatrzenia.  Chinooki są stosowane zarówno w wojskach lądowych jak i morskich. CH-47 Posiada szeroką rampa w tylnej części kadłuba i trzy zaczepy do podwieszania ładunków. Chinook był początkowo zaprojektowany i produkowany przez Boeing Vertol w początku lat 1960. Śmigłowiec jest obecnie produkowany przez Boeing Integrated Defense Systems.

Kilka słów o helikopterze:

In-Box modelu

[Show as slideshow]

OH-13S Sioux to maszyna przeznaczona do zadań zwiadowczych i obserwacyjnych, jednakże z uwagi na małe rozmiary służyła też jako sanitarka do transportu rannych. Wyprodukowano ponad 260 sztuk tej maszyny na potrzeby US Army.

Śmigłowiec produkowany był przez Bell Helicopter Textron począwszy od 8 marca 1946 roku, kiedy firma otrzymała pozwolenie na jego produkcję. W latach 1946-1974 wyprodukowano ponad 5600 jego egzemplarzy, z czego 1200 wyprodukowano na licencji we Włoszech, 239 w Japonii oraz 239 w Wielkiej Brytanii. Bell 47 cywilna wersja Siouxa to pierwszy na świecie śmigłowiec przeznaczony do użytku cywilnego

BELL 47, lekki helikopter skonstruowany przez Arthura Younga. Podczas II wojny Young skonstruował kilka modeli prostego śmigłowca z żadnego nie był zadowolony. W 1947 roku korzystając ze zdobytych doświadczeń zaprojektował model 47, prosty śmigłowiec dwumiejscowy, w tym samym roku uruchomiono produkcję. Powstały wersje Bell-47A wojskowa dwumiejscowa, Bell-47B wersja cywilna (śmigłowiec Bell 47B był pierwszym śmigłowcem który otrzymał cywilny certyfikat), Bell-47D wersja czteromiejscowa z 1949 roku, w 1952 roku E. J. Smith ustanowił na tej wersji światowy rekord zasięgu 1958,79 km, lot trwał 12 godzin 57 minut. Wielkim krokiem naprzód było zastosowanie silnika turbinowego w miejsce tłokowego. Bell-47F była to pierwsza wersja z silnikiem turbośmigłowym, Bell-47G wersja trzymiejscowa z innym modelem silnikia, Bell-47H kolejna wersja cywilna z 1955 roku, Bell-47J wersja czteromiejscowa z 1956 roku z mocniejszym silnikiem. Prosta i niezawodna konstrukcja sprawiła, iż śmigłowiec uzyskał olbrzymią popularność, stał się w swoim czasie najliczniej produkowanym śmigłowcem na świecie oblatano 33 wersje i odmiany Bell 47 różniące się napędem, szczegółami konstrukcyjnymi, rodzajem podwozia. Standardowa wersja wyposażona była w płozy do lądowania stosowano także wersje pływakowe lub wyposażone w narty do lądowania w miękkim śniegu. Wielka bańka owiewki tak znana z wielu zdjęć nie zawsze była stosowana, powstały odmiany z dużo skromniejszym oszkleniem i sztywną zabudową kadłuba. Produkcja śmigłowca zamknęła się liczbą 5000 – 6000 egzemplarzy. Prawo do licencyjnej produkcji sprzedano miedzy innymi do Japonii i do Włoch. Liczba państw, w których używano śmigłowce jest znacznie dłuższa

Na śmigłowcu poza lotami rekordowymi wykonano wiele nietypowych wyczynów,

Między innymi Francuz J. Moineset wylądował na szczycie Mont Blanc. Dużą popularność śmigłowiec zdobył podczas wojny w Korei do przewozu rannych (każdy pamięta chyba serial „MASH”)

KONSTRUKCJA kratownica stalowa, silnik częściowo osłonięty, kabina pilota osłonięta jedną tłoczoną owiewką, podwozie stałe dwie płozy stalowe

Producent	Bell Helicopter Textron
Typ	wielozadaniowy śmigłowiecużytkowy
Załoga	1 + 2 pasażerów
Historia
Data oblotu	8 grudnia 1945
Egzemplarze	ponad 5600
Dane techniczne
Napęd	sześciocylindrowy silnik Lycoming VO-435B1A
Moc	269 KM (217 kW)
Wymiary
Średnica wirnika	11,32 m
Długość	m
Wysokość	2,84 m
Masa
Własna	kg
Startowa	kg
Osiągi
Prędkość maksymalna	196 km/h
Pułap praktyczny	3200 m
Zasięg	412 km
Rzuty

Śmigłowiec był również wykorzystywany przez armię amerykańską pod nazwą H-13 Sioux, głównie w celach szkoleniowych lub rozpoznawczych. H-13 brał udział m.in. w wojnie koreańskiej.

Źródło: Spotter.pl i Wikipedia

In-box modelu:

[Show as slideshow]

In-box części waloryzujących:

[Show as slideshow]