Zestawy elementów foto-trafionych bardzo podnoszą realizm i poziom detali w modelach. przy tak dużej skali jak 1:72, nabiera to szczególnej wagi i wyglądu. Przedstawiam dodatki znanej czeskiej firmy Eduard do modeli U-bootów w skali 1:72.
Zestaw do U-boota typ XXIII – produkcji CMK Special Navy
Śmigłowce operujące na morzu to zdecydowanie elita, trudne warunki, lądowania na pokładzie statków wojennych , akcje ratownicze, walka z okrętami podwodnymi. SH-60B to bardzo charakterystyczny śmigłowiec operujący z nowoczesnych statków wojennych. Mam do wykonania kilka jego modeli w skali 1:350 w projektach nowoczesnych statków marynarki USA i Japonii, ale na razie przedstawiam Seahawk-a z formacji Scorpions w skali 1:72 wyprodukowanego przez firmę Hasegawa.
Sikorsky SH-60/MH-60 Seahawk – amerykański wielozadaniowy śmigłowiec morski.
W latach 70. XX wieku US Navy postanowiło zastąpić śmigłowiec Kaman SH-2 Seasprite nowszą konstrukcją. SH-2 Seasprite był platformą dla Light Airborne Multi-Purpose System (LAMPS) Mark I, systemu do walki morskiej i poszukiwania rozbitków. Nowy śmigłowiec miał współpracować z nowszą wersją systemu LAMPS Mark II, której gabaryty uniemożliwiały instalację na SH-2. W połowie lat 70. US Army przeprowadzała konkurs na śmigłowiec transportowy, w którym rywalizowały Sikorsky YUH-60 i Boeing-Vertol YUH-61, toteż Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych oparła wymagania dla nowego śmigłowca morskiego na wymaganiach tego konkursu aby obniżyć koszty jego stworzenia. Oba zakłady, Sikorsky oraz Boeing-Vertol, nadesłały propozycje morskich wersji śmigłowca w kwietniu 1977. W pierwszej połowie 1978 Marynarka Wojenna wybrała śmigłowiec S-70B, który otrzymał oznaczenie „SH-60B Seahawk”.
SH-60B Seahawk
Konstrukcja SH-60B jest w 83% zgodna z konstrukcją swojego pierwowzoru, UH-60A. Modyfikacje koncentrowały się przede wszystkim na zwiększeniu odporności maszyny na korozję, wprowadzeniu mocniejszych silników T700, zmianie podwozia, usunięciu lewych drzwi i dodaniu dwóch pylonów do podwieszania uzbrojenia.
Squadron Light FOUR NINE (HSL-49), stacjonuje się w Naval Air Station North Island, San Diego, Kalifornia, jest jednym z siedmiu dywizjonów wielofunkcyjnych należących do Floty Pacyfiku. „Scorpions”-49 HSL zostały powołane do życia 23 marca 1990. Eskadra używa najnowocześniejszych na świecie śmigłowców SH-60B Seahawk, jej skład osobowy to około 45 oficerów i 210 mężczyzn i kobiet.
HSL-49 wykonuje działania bojowe na śmigłowcach SH-60B w zespołach składających się z dwóch załóg. Zespoły te stacjonują i operują z okrętów klasy: fregaty Oliver Hazzard Perry (FFG 7), niszczycieli Spruance (DD 963) i krążowników Ticonderoga (CG 47).
Chociaż SH-60B mogą prowadzić wszystkie misje w pełni autonomicznie, jednak ich siłą jest system który integruje dane z czujników i systemów broni MK LAMPS III razem z systemami obronnymi i lokalizacyjnymi statku bazy. Korzystając z zaawansowanych technologii LAMPS MK III, SH-60B, tryb zintegrowany, rozszerza obronę awodną i podwodną statku macierzystego daleko poza horyzont.
„Scorpions” pierwsze działania rozpoczął się w listopadzie 1990 roku z oddziału One rozmieszczonego na pokładzie USS Ford (FFG 54). Podczas operacji Desert Shield i Desert Storm i kolejnych operacji w Zatoce Perskiej, HSL-49 wykazały prawdziwą wszechstronność systemu MK III oraz broni i systemów śmigłowca Seahawk.
Przedstawiam model znakomitego śmigłowca szturmowego Apache AH64A, który wykonam w barwach Israel Air Force. Do dyspozycji mam dwa typy kamuflażu, olive drab i pustynny. Do modelu mam także zestaw elementów foto-trafionych firmy Part, które bardzo uatrakcyjnią ten model. Postaram się także zrobić otwartą kabinę, aby lepiej wyeksponować jej wnętrze.
AH-64 Apache jest podstawowym śmigłowcem szturmowym w armii USA, wyspecjalizowanym w niszczeniu czołgów. Został opracowany przez firmę Hughes Helicopters, przejętą później przez McDonnell Douglas. Obecnie produkowany jest w należących do Boeinga zakładach McDonnell Douglas. Jego poprzednikiem był śmigłowiec szturmowy AH-1 Cobra.
W 1972 r. armia USA ogłosiła przetarg na Advanced Attack Helicopter (zaawansowany helikopter szturmowy). Swoje propozycje zgłosiło 5 firm, a do finału zakwalifikowano Toolco Aircraft Division koncernu Hughes Aircraft (później Hughes Helicopters) Model 97/YAH-64 i Bell Helicopter Textron Model 409/YAH-63. W 1976 wybrano projekt Hughesa. Pierwszy lot prototypu odbył się 30 września 1975 r. Kontrakt na produkcję podpisano dopiero w 1982, a rok później w zakładach Hughes Helicopters w Mesa (Arizona) wyprodukowano pierwszy seryjny egzemplarz. W 1984 Hughes Helicopters został zakupiony przez McDonnell Douglas za kwotę 500 milionów dolarów i producentem śmigłowca stał się McDonnell Douglas Helicopters. W 1996 r. McDonnell Douglas połączył się z Boeingiem, co zaowocowało powstaniem Boeing Helicopters.
W US Army używane są dwa główne modele AH-64: AH-64A i AH-64D. Wersje B i C były także wyprodukowane jednak nigdy nie weszły do służby. Powstało wiele wersji eksportowych. Jedyną wersją produkowaną poza USA jest brytyjski Westland WAH-64 – licencyjna wersja AH-64D z kilkoma ulepszeniami.
Apache został zaprojektowany jako bardzo wytrzymała maszyna zdolna do działań na pierwszej linii frontu w każdych warunkach pogodowych, w dzień i w nocy. Kabina załogi jest opancerzona. Obaj członkowie siedzą w tzw. kevlarowejwannie. Dzięki nowoczesnej aparaturze nawigacyjnej (w szczególności dzięki użyciu kamer na podczerwień) i awionice śmigłowiec może latać nawet przy całkowitym braku widoczności. Odczyty przyrządów pomiarowych podawane są na wyświetlaczu zintegrowanym z hełmem pilota (rzutnik monookularowy przy hełmie). Naprowadzanie wieżyczki działka dokonywane jest poprzez obrót głowy pilota dzięki optycznemu monitorowaniu ruchów hełmu. Podczas projektowania Apache opracowano wiele nowatorskich rozwiązań. Jednym z nich jest jego wirnik skonstruowany z warstw włókien szklanych. Helikopter może kontynuować lot nawet z wielokrotnie przestrzelonymi łopatami.
Systemy zakłócania radaru oraz układy wabików cieplnych chronią śmigłowiec przed zestrzeleniem przez rakiety przeciwlotnicze naprowadzane na podczerwień oraz radarowo. Komputery do nawigacji w trudnym terenie oraz wykorzystanie sygnałów GPS pozwalają Apache’owi na przekradanie się wąskimi dolinami oraz odnajdywanie ukrytych celów bojowych. Połączenie tego wszystkiego powoduje, że AH-64 jest jednym z najlepszych śmigłowców tego typu na świecie. W trakcie walki współpracuje ze śmigłowcami obserwacyjnymi OH-58D Kiowa Warrior Scout.
Konstruktorzy podczas tworzenia AH-64 za cel nadrzędny obrali wysoką przeżywalność konstrukcji na polu walki. Osiągnęli to przede wszystkim dzięki:
bardzo dobrym osiągom
wyrafinowanej elektronice i wyposażeniu rozpoznawczemu (wieżyczka systemu TADS/PNVS oraz radar w wersji Longbow)
zastosowaniu opancerzenia
odizolowania silników od siebie (jeden od drugiego są rozdzielone przekładnią główną wirnika)
zastosowaniu bardzo wytrzymałych materiałów w konstrukcji wirników
wdrożeniu technologii, dzięki którym wyciek paliwa lub oleju silnikowego obniża możliwości bojowe w niewielkim stopniu (przez określony krótki czas).
W przypadku wykrycia i trafienia śmigłowca, zdolność przetrwania zależy od odporności na ogień obrony przeciwlotniczej. Wszystkie węzłowe elementy konstrukcji, mające znaczenie dla bezpieczeństwa lotu, są odporne na trafienia pociskami 12,7 mm. W razie zestrzelenia lub awaryjnego lądowania konstrukcja śmigłowca zapewnia załodze teoretyczne stuprocentowe bezpieczeństwo przy prędkości zderzenia z ziemią 12,8 m/s (46 km/h). Elementami absorbującymi energię uderzenia są: podwozie, wyłamywane do tyłu działko i odpowiednia konstrukcja kadłuba.
Dane podstawowe:
Producent
Boeing – USA
Typ
Śmigłowiec szturmowy w układzie klasycznym
Konstrukcja
metalowa (duralowa z elementami z tytanu, stali, kompozytu), półskorupowa, podwozie stałe z kółkiem tylnym, hermetyzowana kabina
Załoga
2 – pierwszy pilot, drugi pilot/strzelec (CPG)
Dane techniczne
Napęd
2 silniki turbowałowe T700-GE-701
Moc
1265 kW
Wymiary
Rozpiętość
4,9 m (skrzydła)
Średnica wirnika
14,63 m
Długość
17,7 m
Długość kadłuba
14,68 m
Wysokość
3,87 m
Powierzchnia nośna
168,11 m²
Masa
Własna
5165 kg
Użyteczna
8006 kg
Startowa
9525 kg
Zapas paliwa
1422 l
Osiągi
Prędkość maksymalna
365 km/h
Prędkość przelotowa
280 km/h
Prędkość wznoszenia
12,7 m/s
Pułap
6400 m
Promień działania
482 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
Działka: M230 30mm działko automatyczne, 1200 pocisków Rakiety: Hellfire/Hellfire II, Hydra 70, FFAR (oraz Stinger, Starstreak, Sidewinder/Sidearm proponowane)
Do modeli okrętów niemieckich z czasów drugiej wojny światowej dokupiłem żywiczne zestawy marynarzy. Zestawy dedykowane są do Schnellboot-a S-100 oraz U-boota VIIC w wersji atlantyckiej.
Produkty Griffona potrafią zauroczyć każdego modelarza, więc i ja im uległem, znakomite wykonanie, olbrzymia ilość elementów, torpedy, lufy, wszystko bardzo precyzyjnie wykonane. Po prostu duży banan na buzi się robi. Do w swojej kolekcji mam dwa zestawy do u-bootów w skali 1:144 i do Schnellboota w skali 1:72.
