modelbuilding.pl

Westland Wessex, brytyjski  śmigłowiec o napędzie turbinowym. Jest to wersja śmigłowca Sikorsky S-58 „Choctaw”, opracowana na podstawie licencji przez Westland Aircraft (później Westland Helicopters), początkowo dla Royal Navy, a później do Royal Air Force. Wessex został zbudowany w fabryce w Westland w Yeovil w hrabstwie Somerset.

Amerykański Sikorsky HSS-1 został wysłany do Westland w 1956 roku działać jako model testowy. Został przeprojektowany tak by zastosować turboodrzutowy silnik Napier Gazelle i oblatano w tej konfiguracji w dniu 17 maja 1957 roku.  Pierwszy  Westland Wessex XL727, Wessex HAS.1 oblatano w dniu 20 czerwca 1958 r. Śmigłowce te weszły do formacji Royal Navy Fleet Air Arm z zadaniem zwalczania okrętów podwodnych  w 1961 roku.

Śmigłowiec został dostosowany na początku 1960 do RAF, a później Royal Marines, by stać się uniwersalnym śmigłowcem zdolnym do przenoszenia wojska, pogotowia lotniczego i wsparcia operacji lądowych. W przeciwieństwie do HAS.1, nowe śmigłowce napędzane były podwójnymi silnikami Rolls-Royce Gnome. Model oznakowane: HC.2, HCC.4, HU.5,miał jeden duży wylot spalin z każdej strony nosa, śmigłowce z silnikiem Gazela miały parę mniejszych rur wydechowych po obu stronach.

Wessex raz pierwszy został po raz pierwszy zastosowany przez RN RAF w 1962 roku, by w końcu przejść na emeryturę w styczniu 2003 r. Był używany jako główny śmigłowiec transportowy do momentu wprowadzenia Aérospatiale Puma.

Wessex raz pierwszy został po raz pierwszy zastosowany przez RN RAF w 1962 roku, by w końcu przejść na emeryturę w styczniu 2003 r. Był używany jako główny śmigłowiec transportowy do momentu wprowadzenia Aérospatiale Puma. Żółte maszyny RAF-u używane w akcjach ratowniczych na morzu lub w górach stały się szczególnie znane i pomogły uratować  wiele istnień ludzkich.

Śmigłowce Wessex zostały również wykorzystane przez Queen’s Flight z RAF do transportu VIP-ów, w tym członków brytyjskiej rodziny królewskiej. Był użyty w bitwie o Flklandy i w konflikcie w Zatoce Perskiej.

Dane techniczne:

Załoga: 2 osoby

Silnik: Bristol Siddeley Gnome Mk110/111

Szybkość: 211 km/h

Pułap maksymalny:  3 040 m

Zasięg: 778 km

Waga: 3 767 kg

Maksymalna waga do lotu: 6 123 kg

Rozpiętość wirnika głównego: 17,07 m

Rozpiętość wirnika głównego: 2,90 m

Długość: 14,75 m

Wysokość: 4,93 m

Pierwszy lot: 20.06.1958

Ilość wyprodukowanych egzemplarzy: 376

In-Box Modelu

[Show as slideshow]

12►

Śmigłowce operujące na morzu to zdecydowanie elita, trudne warunki, lądowania na pokładzie statków wojennych , akcje ratownicze, walka z okrętami podwodnymi. SH-60B to bardzo charakterystyczny śmigłowiec operujący  z nowoczesnych statków wojennych. Mam do wykonania kilka jego modeli w skali 1:350 w projektach nowoczesnych statków marynarki USA i Japonii, ale na razie przedstawiam Seahawk-a z formacji Scorpions w skali 1:72 wyprodukowanego przez firmę Hasegawa.

Sikorsky SH-60/MH-60 Seahawk – amerykański wielozadaniowy śmigłowiec morski.

W latach 70. XX wieku US Navy postanowiło zastąpić śmigłowiec Kaman SH-2 Seasprite nowszą konstrukcją. SH-2 Seasprite był platformą dla Light Airborne Multi-Purpose System (LAMPS) Mark I, systemu do walki morskiej i poszukiwania rozbitków. Nowy śmigłowiec miał współpracować z nowszą wersją systemu LAMPS Mark II, której gabaryty uniemożliwiały instalację na SH-2. W połowie lat 70. US Army przeprowadzała konkurs na śmigłowiec transportowy, w którym rywalizowały Sikorsky YUH-60 i Boeing-Vertol YUH-61, toteż Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych oparła wymagania dla nowego śmigłowca morskiego na wymaganiach tego konkursu aby obniżyć koszty jego stworzenia. Oba zakłady, Sikorsky oraz Boeing-Vertol, nadesłały propozycje morskich wersji śmigłowca w kwietniu 1977. W pierwszej połowie 1978 Marynarka Wojenna wybrała śmigłowiec S-70B, który otrzymał oznaczenie „SH-60B Seahawk”.

SH-60B Seahawk

Konstrukcja SH-60B jest w 83% zgodna z konstrukcją swojego pierwowzoru, UH-60A. Modyfikacje koncentrowały się przede wszystkim na zwiększeniu odporności maszyny na korozję, wprowadzeniu mocniejszych silników T700, zmianie podwozia, usunięciu lewych drzwi i dodaniu dwóch pylonów do podwieszania uzbrojenia.

Squadron Light FOUR NINE (HSL-49), stacjonuje się w Naval Air Station North Island, San Diego, Kalifornia, jest jednym z siedmiu dywizjonów wielofunkcyjnych należących do Floty Pacyfiku. „Scorpions”-49 HSL zostały powołane do życia 23 marca 1990. Eskadra używa najnowocześniejszych na świecie śmigłowców SH-60B Seahawk, jej skład osobowy to około 45 oficerów i 210 mężczyzn i kobiet.

HSL-49 wykonuje działania bojowe na śmigłowcach SH-60B w zespołach składających się z dwóch załóg. Zespoły te stacjonują i operują z okrętów klasy: fregaty Oliver Hazzard Perry (FFG 7), niszczycieli Spruance (DD 963) i krążowników Ticonderoga (CG 47).

Chociaż SH-60B mogą prowadzić wszystkie misje w pełni autonomicznie, jednak ich siłą jest  system który integruje dane z czujników i systemów broni  MK LAMPS III razem z systemami obronnymi i lokalizacyjnymi statku bazy. Korzystając z zaawansowanych technologii LAMPS MK III, SH-60B,  tryb zintegrowany, rozszerza obronę awodną i podwodną statku macierzystego daleko poza horyzont.

„Scorpions” pierwsze działania rozpoczął się w listopadzie 1990 roku z oddziału One rozmieszczonego na pokładzie USS Ford (FFG 54). Podczas operacji Desert Shield i Desert Storm i kolejnych operacji w Zatoce Perskiej, HSL-49 wykazały prawdziwą wszechstronność systemu  MK III oraz broni i systemów śmigłowca Seahawk.

In-Box modelu:

[Show as slideshow]

12►

Śmigłowce to mój ulubiony temat, mam szczególną słabość do modelu Hughes 500 i jego następcy MD500. Dlatego w mojej kolekcji znalazł się model firmy Academy w skali 1:48, izraelskiej wersji Hughesa 500D. Model jest wykonany bardzo przyzwoicie i mam nadzieję, że uda mi się do niego dokupić jeszcze jakąś blaszkę.

Śmigłowiec Hughes, którego znamy powstał z typu 369, który po przetargach w roku 1961 był produkowany dla potrzeb armii USA. Gdy rozpoczęła się produkcja wersji militarnej, zaprojektowania wersji cywilnej 369 podjęła się firma Hughes ( w roku 1984 przejęta przez McDonnell Douglas). Z tąd nazwa Hughes 500.  W roku 1966 powstał podstawowy, siedmioosobowy model, dalej wersja pięcioosobowa optymalna do roli wielozadaniowego śmigłowca użytkowego.

Pierwszy Hughes był znany jako 500U i napędzany przez turbinę Allison T-63-A4A, następnie była wersja 500C. Z tej powstała wersja militarna przeznaczona na export, 500M – prosukowana na licencji w Argentynie, Włoszech i Japonii.

W roku 1974 firma zaprezentowała  Hughes-a 500D. Pierwszy lot prototypu odbył się w sierpniu tego samego roku. Szczególnymi cechami, które go charakteryzowały były: napęd na turbinę Allison 250-C20B 376shp, a także niepowtarzalne usterzenie w kształcie litery „T” oraz zmiana na pięciołopatowy wirnik główny w połączeniu z czterołopatowym wirnikiem ogonowym.

W roku 1976 firma Hughes zapowiedziała powstanie wersji 500M-D Defender, której produkcję po niedługim czasie rozpoczęto. Już podczas kierownictwa McDonnell Douglas wyprodukowano „długonosą” Hughes 500E (526shp) z długim spiczastym kadłubem.

Hughes 500 odnalazł wiele różnorodnych zastosowań takich jak np. loty dla rolnictwa (wycinka drzew przy liniach wysokiego napięcia), przeloty z turystami, transporty towarów, obserwacja ławic ryb nad wybrzeżem Nowej Zelandii, loty w celu robienia zdjęć i wszelkie rodzaje lotów dla telewizji – zarówno przed jak i za kamerą. Dlatego często widzimy ten śmigłowiec w filmach. Jest to jeden z najbardziej wszechstronnych modeli śmigłowca.

Dzięki dobrej sterowności i przyjemnemu prowadzeniu Hughes 500 stał się faworytem dla wielu pilotów.

Model 500MD Defender, to wielozadaniowy lekki śmigłowiec bojowy. Jest dostosowany do konkretnych ról, w tym obserwacji i rozpoznania, transportu niewielkich oddziałów, zwalczania jednostek pancernych przy pomocy pocisków TOW,  zwalczania okrętów podwodnych, ta wersja została wyposażona w radar , detektor anomalii magnetycznych i  uzbrojenie w postaci  lekkich torped lotniczych.

Główne uzbrojenie 500Defendera TOW: BGM-71 TOW (ang. Tube-launched Optically tracked, Wire-guided - wystrzeliwany z tuby (wyrzutni rurowej), naprowadzany optycznie, kierowany przewodowo) -przeciwpancerny pocisk kierowany produkowany w USA. TOW został wyprodukowany w 1970 i jest najbardziej rozpowszechnionym przeciwpancernym pociskiem kierowanym na świecie. Warto zauważyć, że może spenetrować pancerz każdego znanego czołgu łącznie z pancerzem typu chobham zastosowanym w czołgu M1 Abrams.

In-Box Modelu:

[Show as slideshow]

Przedstawiam model znakomitego śmigłowca szturmowego Apache AH64A, który wykonam w barwach Israel Air Force. Do dyspozycji mam dwa typy kamuflażu, olive drab i pustynny. Do modelu mam także zestaw elementów foto-trafionych firmy Part, które bardzo uatrakcyjnią ten model. Postaram się także zrobić otwartą kabinę, aby lepiej wyeksponować jej wnętrze.

AH-64 Apache jest podstawowym śmigłowcem szturmowym w armii USA, wyspecjalizowanym w niszczeniu czołgów. Został opracowany przez firmę Hughes Helicopters, przejętą później przez McDonnell Douglas. Obecnie produkowany jest w należących do Boeinga zakładach McDonnell Douglas. Jego poprzednikiem był śmigłowiec szturmowy AH-1 Cobra.

W 1972 r. armia USA ogłosiła przetarg na Advanced Attack Helicopter (zaawansowany helikopter szturmowy). Swoje propozycje zgłosiło 5 firm, a do finału zakwalifikowano Toolco Aircraft Division koncernu Hughes Aircraft (później Hughes Helicopters) Model 97/YAH-64 i Bell Helicopter Textron Model 409/YAH-63. W 1976 wybrano projekt Hughesa. Pierwszy lot prototypu odbył się 30 września 1975 r. Kontrakt na produkcję podpisano dopiero w 1982, a rok później w zakładach Hughes Helicopters w Mesa (Arizona) wyprodukowano pierwszy seryjny egzemplarz. W 1984 Hughes Helicopters został zakupiony przez McDonnell Douglas za kwotę 500 milionów dolarów i producentem śmigłowca stał się McDonnell Douglas Helicopters. W 1996 r. McDonnell Douglas połączył się z Boeingiem, co zaowocowało powstaniem Boeing Helicopters.

W US Army używane są dwa główne modele AH-64: AH-64A i AH-64D. Wersje B i C były także wyprodukowane jednak nigdy nie weszły do służby. Powstało wiele wersji eksportowych. Jedyną wersją produkowaną poza USA jest brytyjski Westland WAH-64 – licencyjna wersja AH-64D z kilkoma ulepszeniami.

Apache został zaprojektowany jako bardzo wytrzymała maszyna zdolna do działań na pierwszej linii frontu w każdych warunkach pogodowych, w dzień i w nocy. Kabina załogi jest opancerzona. Obaj członkowie siedzą w tzw. kevlarowejwannie. Dzięki nowoczesnej aparaturze nawigacyjnej (w szczególności dzięki użyciu kamer na podczerwień) i awionice śmigłowiec może latać nawet przy całkowitym braku widoczności. Odczyty przyrządów pomiarowych podawane są na wyświetlaczu zintegrowanym z hełmem pilota (rzutnik monookularowy przy hełmie). Naprowadzanie wieżyczki działka dokonywane jest poprzez obrót głowy pilota dzięki optycznemu monitorowaniu ruchów hełmu. Podczas projektowania Apache opracowano wiele nowatorskich rozwiązań. Jednym z nich jest jego wirnik skonstruowany z warstw włókien szklanych. Helikopter może kontynuować lot nawet z wielokrotnie przestrzelonymi łopatami.

Systemy zakłócania radaru oraz układy wabików cieplnych chronią śmigłowiec przed zestrzeleniem przez rakiety przeciwlotnicze naprowadzane na podczerwień oraz radarowo. Komputery do nawigacji w trudnym terenie oraz wykorzystanie sygnałów GPS pozwalają Apache’owi na przekradanie się wąskimi dolinami oraz odnajdywanie ukrytych celów bojowych. Połączenie tego wszystkiego powoduje, że AH-64 jest jednym z najlepszych śmigłowców tego typu na świecie. W trakcie walki współpracuje ze śmigłowcami obserwacyjnymi OH-58D Kiowa Warrior Scout.

Konstruktorzy podczas tworzenia AH-64 za cel nadrzędny obrali wysoką przeżywalność konstrukcji na polu walki. Osiągnęli to przede wszystkim dzięki:

• bardzo dobrym osiągom
• wyrafinowanej elektronice i wyposażeniu rozpoznawczemu (wieżyczka systemu TADS/PNVS oraz radar w wersji Longbow)
• zastosowaniu opancerzenia
• odizolowania silników od siebie (jeden od drugiego są rozdzielone przekładnią główną wirnika)
• zastosowaniu bardzo wytrzymałych materiałów w konstrukcji wirników
• wdrożeniu technologii, dzięki którym wyciek paliwa lub oleju silnikowego obniża możliwości bojowe w niewielkim stopniu (przez określony krótki czas).

W przypadku wykrycia i trafienia śmigłowca, zdolność przetrwania zależy od odporności na ogień obrony przeciwlotniczej. Wszystkie węzłowe elementy konstrukcji, mające znaczenie dla bezpieczeństwa lotu, są odporne na trafienia pociskami 12,7 mm. W razie zestrzelenia lub awaryjnego lądowania konstrukcja śmigłowca zapewnia załodze teoretyczne stuprocentowe bezpieczeństwo przy prędkości zderzenia z ziemią 12,8 m/s (46 km/h). Elementami absorbującymi energię uderzenia są: podwozie, wyłamywane do tyłu działko i odpowiednia konstrukcja kadłuba.

In-Box Modelu:

[Show as slideshow]

12►

In-Box PE:

[Show as slideshow]

Boeing-Vertol CH-47 Chinook wielozadaniowy, dwusilnikowy, ciężki śmigłowiec transportowy. Jego prędkość maksymalna wynosi 315 kilometrów na godzinę), jest to jeden z najszybszych śmigłowców tego typu na świecie. Jest to także jeden z niewielu modeli helikopterów rozwijanych i wciąż budowanych od lat 60 poprzedniego wieku.  Do tej pory zbudowano ponad 1200 egzemplarzy . Jego  głównym zadaniem jest transport wojska, ciężkiego sprzętu oraz zaopatrzenia.  Chinooki są stosowane zarówno w wojskach lądowych jak i morskich. CH-47 Posiada szeroką rampa w tylnej części kadłuba i trzy zaczepy do podwieszania ładunków. Chinook był początkowo zaprojektowany i produkowany przez Boeing Vertol w początku lat 1960. Śmigłowiec jest obecnie produkowany przez Boeing Integrated Defense Systems.

Kilka słów o helikopterze:

In-Box modelu

[Show as slideshow]